از ویژگی آدمهای احمق اینه که وقتی که باید حرف بزنن سکوت می کنن و وقتی که باید سکوت کنن حرف می زنن. آدم احمق حرفاش رو دونه به دونه میچینه کنار هم اما نمی دونه حرفی که به وقتش زده نشه دیگه مثل دونه های انار منظم نیست میشه انگور. هم تمرکزش رو می گیره هم سیستم عصبیش رو مختل می کنه دیگه حرف زدنش نه تنها ارزشی نداره که بی ارزشترشم میکنه آدمای احمق کسایی که بیشتر دوسشون دارن بیشتر از همه آزار می دن من همیشه ی زندگیم احمق بودم.